3 Lessen van mijn stage in Dubai, UAE

Yallah, habibi, habibti, khalas, na'am en la zijn onder andere bij mij gebleven na mijn stage in Dubai, Verenigde Arabische Emiraten. Vier jaar geleden liep ik door Dubai en absorbeerde ik zoveel mogelijk van deze unieke kosmopolitische plek. Veel mensen associëren Dubai met luxe, wolkenkrabbers, futurisme, olie, rijke sjeiks en noemen het om deze redenen zelfs een lege schelp. Door 5 maanden in Dubai te wonen, begon ik deze plek echter vanuit een ander perspectief te bekijken. Ik veranderde niet alleen mijn perspectief op Dubai, de hele ervaring veranderde mij als jonge vrouw van binnen.

Voor mijn ambitie om stage te lopen in het buitenland, zal ik je terug in de tijd moeten meenemen naar de zestienjarige ik. Kijk, de zestienjarige Shakila vond het helemaal niet leuk om naar de middelbare school te gaan. In mijn ogen duurde de middelbare school te lang en was ik al bezig met het maken van toekomstplannen. Vanwege de vele reizen met mijn gezin, had ik veel van de wereld gezien en wilde ik op eigen gelegenheid een nieuwe plek ontdekken. Eén ding wist ik dus zeker: ik zou later stage lopen in het buitenland. Ik had slechts één "klein" probleem: van Indiase afkomst, een vrouw en de jongste in mijn familie zijn. Dit is geen goede combinatie voor buitenlandse ambities.

Opgroeien in een Hindoestaans gezin betekent dat er veel ongeschreven regels zijn die het gedrag van zowel ouder als kind beïnvloeden. Onuitgesproken regels kunnen een nadelige invloed hebben op iemands gedrag, omdat het ruimte laat voor verwachtingen en stilzwijgende aannames. Eén van de verwachtingen kan bijvoorbeeld zijn dat je als dochter zijnde het ouderlijk huis als getrouwde vrouw verlaat. Op kamers tijdens een studie, stage lopen in het buitenland of op jezelf wonen als alleenstaande vrouw zijn nog ongebruikelijke praktijken binnen Hindoestaanse gezinnen in Nederland. Al verandert dit nu omdat veel ouders beseffen dat dit normaal is in de Nederlandse samenleving. Gelukkig zie ik steeds meer vrouwen één van de bovengenoemde stappen zetten.

Ik heb nooit het idee gehad dat mijn ouders het goed zouden vinden als ik stage zou lopen in het buitenland, omdat ze er nooit over spraken. Vandaar de veronderstelling dat ik niet mocht gaan. Omdat ik het echter heel graag wilde, solliciteerde ik naar stages en op het moment dat een bedrijf me aannam, heb ik mijn ouders geïnformeerd. Op basis van hun reactie had ik niet helemaal gelijk, want ze zeiden niet "nee, je gaat niet", maar ze zeiden ook niet "fantastisch!". Het werd gevolgd door een moment van stilte en vragen als wanneer, voor hoelang, en is het verplicht. Ik denk dat er meerdere redenen zijn achter hun reactie. Het is een combinatie van vasthouden aan culturele tradities die niet van toepassing waren op mijn situatie, het idee dat vrouwen altijd bescherming nodig hebben en dat ik alleen aan de andere kant van de wereld ben, impliceert dat ze mij niet kunnen beschermen, en het algemene besef dat het kind volwassen is en moet worden losgelaten. Een extra reden in mijn geval was dat ik de jongste ben en daarom ook het meest verwend en beschermd. Ik kan het ze echter niet echt kwalijk nemen.

Ook al werd mijn buitenlandse stage aanvankelijk met tegenzin ontvangen door mijn ouders. Ik slaagde er nog steeds in mijn droom na te jagen en ze steunden me in mijn streven. Tijdens dit proces was het belangrijk om realistisch te blijven en mezelf eraan te herinneren dat ze misschien wel bang zijn voor mijn fysieke veiligheid, maar dat ze het zullen overleven. Ik heb te vaak verhalen gehoord over vrouwen die hun eigen ambities opofferden omwille van de gevoelens van hun ouders of vanwege culturele / maatschappelijke verwachtingen. Dit moet echt stoppen. Je hebt maar één leven, het is van jouw, en je hebt het recht om je leven te leiden zoals jij dat wilt. Jouw ambities mogen nooit in prijs worden verlaagd om te voldoen aan de gevoelens of verwachtingen van anderen. Het zijn niet-verhandelbare goederen! Achteraf gezien begrijp ik het belang van het nastreven van mijn droom, want het was nodig voor mijn persoonlijke groei.

De lessen

1. Dubai, het is zoveel meer dan de eerste indruk doet vermoeden


Tijdens mijn tijd in Dubai heb ik veel mensen ontmoet, zoals taxichauffeurs, schoonmakers, kantoormensen, hotelpersoneel, huisgenoten en mijn collega's. Dubai biedt hun allemaal een kans om een ​​inkomen te verdienen, maar wat interessanter is, is dat ze Dubai een aangename plek vinden om te wonen, omdat alles toegankelijk is, het veilig is en er veel betaalbare vrijetijdsbestedingen zijn. Ik heb mensen gesproken die in Dubai zijn geboren en wiens families al generaties lang in Dubai wonen. Ze maakten zich helemaal niet druk over het feit dat ze de Emirati-nationaliteit niet kunnen krijgen, maar benadrukken eerder de kansen die ze hebben door veilig en gezond in Dubai te wonen. Voor mijn huisgenoten, meestal alleenstaande vrouwen van in de dertig uit Oman, Tunesië en India, betekende Dubai vrijheid. Ze waren in staat om uit te gaan, te roken, alcohol te drinken, relaties te hebben, vrijwel alle dingen te doen die ze thuis niet mogen doen. Veel vrouwen gaven ook aan een voorkeur te hebben voor het wonen in Dubai boven hun thuisland, vanwege beperkingen of onveiligheid. Zo mocht een vrouw uit Oman niet elk weekend een willekeurige taxi naar huis nemen, haar broers of een vertrouwde chauffeur van de familie kwamen haar ophalen. Van de taxichauffeurs heb ik geleerd dat ze lange uren maken en dat hun vrouwen en kinderen vaak in hun thuisland wonen. Ze bezoeken ze maar één keer per jaar. Voor mij zijn het de verhalen van de mensen die in Dubai wonen en mijn eigen onderzoek naar Dubai die me dwongen verder te kijken dan de glamour van Dubai. Als je als toerist een land bezoekt, word je misschien ruimdenkend, maar alleen door in een land te wonen, leer je echt over de ins en outs van een plaats: de cultuur, tradities, politiek en geschiedenis. Het is een fascinerende en verrijkende ervaring die mijn kennis op veel gebieden heeft uitgebreid.

2. Door uit je comfortzone te stappen, word je zelfbewuster

Mijn business stage in Dubai was buitengewoon, omdat ik geen zakelijke achtergrond had en ook niets afwist van technologie of telecommunicatie. In de eerste weken legde mijn manager verschillende concepten en afkortingen uit en begon ik meer over het vak te leren. Een keer moest ik naar het Dubai World Trade Centre om het bedrijf op een evenement te vertegenwoordigen. Ik was zenuwachtig en opgewonden, want ik had nog nooit eerder een bedrijf vertegenwoordigd. De hele ervaring van het nemen van een taxi, naar het evenement gaan, uit de auto stappen, tien minuten rondlopen voordat ik de juiste ingang vond en mijn toegangsbadge kreeg, was opmerkelijk. Ik bereidde mijn pitch voor, voelde me zelfverzekerd en ik heb met bijna iedereen op het evenement genetwerkt. Door uit je comfortzone te stappen, ga je jezelf uitdagen op manieren waar je niet eens aan zou denken, leer je nieuwe dingen, leer je waar je goed in bent en wat je leuk vindt om te doen. Je leert jezelf ook beter kennen op gebieden die niet werk-gerelateerd zijn. Het was de eerste keer dat ik ver van mijn familie woonde. Ik zou zeggen dat het moeilijker is om in een ander land te wonen als je broers en zussen kinderen hebben, want van iedereen miste ik mijn nichtjes en neefjes het meest. Het is goed dat je dit voor later in je leven ervaart, wanneer je misschien de keuze krijgt om voor werk naar het buitenland te verhuizen of niet. Een ander ding dat me meer zelfbewust maakte, was toen ik met een vriendin naar de woestijn ging voor een picknick. Ze parkeerde op de vluchtstrook en ik had zoiets van "uhm Noor, mogen we hier parkeren?" Ze zei "ja", en ik vroeg "krijg je geen boete? Wat als de politie ons ziet? " Ze zei: "Het is prima, iedereen doet dit hier." Hierdoor leerde ik hoe alert ik ben met het volgen van regels in Nederland, want je krijgt hier wel een boete als je op de vluchtstrook parkeert. Ik heb het gevoel dat wanneer je ondergaat hoe het is om in een ander land te wonen, je zaken beter kunt relativeren.

3. Je vergroot jouw eigenwaarde!

Er waren veel momenten waarop ik mezelf moest knijpen om te controleren of dit echt was. Woon ik echt helemaal alleen in Dubai? Ik herinner me dat ik op weg was om mijn vriendin van het vliegveld op te halen, want ze zou een paar dagen bij me blijven. Ik voelde me zo vreemd, want ik verwelkomde haar in een ander land. Wow ik doe dit echt! Opgroeien in een beschermend gezin en daarna stage lopen in het buitenland leerde me dat ik in staat ben om als vrouw voor mezelf te zorgen en niet afhankelijk te zijn van iemand anders. Het lukte me om zonder hulp van anderen een stageplaats te vinden. Dit alles kunnen bereiken en ook alleen wonen is iets waar ik trots op ben, want makkelijk was het niet. Het kostte me veel moeite om zover te komen. De stappen die ik nam in het proces van praten met mijn ouders, honderden e-mails versturen, sollicitatiegesprekken doen, al het papierwerk afhandelen, mijn koffers inpakken, afscheid nemen, aankomen in Dubai, mijn eerste week beginnen en moeten zoeken naar een appartement na werk en het maken van nieuwe vrienden zijn kleine winsten binnen de algehele mijlpaal. Het was dus echt een boost voor mijn gevoel van eigenwaarde, omdat ik bewees dat ik dit kon!


Het is een ervaring die jou als persoon vormt en die je zoveel vreugde geeft! Ik vond het leuk om na het werk door Marina en JBR te wandelen, in de weekenden toeristische attracties te verkennen, Bikanervala was mijn go-to-place zijn om Indiase zoetigheden te kopen, vooral Rasmalai, ik ontdekte de goedkoopste en lekkerste worteltaart ooit, ik heb mijn netwerk uitgebreid met geweldige mensen, mijn huisgenoot heeft me geleerd hoe ik twee soorten biryani kan koken, rond een kampvuur in de woestijn zitten en naar sterren kijken heeft iets magisch. Dit zijn allemaal dingen die ik nooit van tevoren had kunnen bedenken. Dus als je de ambitie hebt om stage te lopen in het buitenland ... GA ERVOOR! Ik moedig je aan om de stappen te zetten, het zal je als persoon laten groeien. Het zal je zoveel dingen leren. Als je toevallig bent opgegroeid in een beschermend gezin of in een cultuur waar het nemen van zulke stappen als vrouw niet genormaliseerd zijn, ga er dan niet vanuit dat je ouders je niet zullen steunen en verander je gedrag niet op een manier dat je je droom niet najaagt. Als niemand in de familie dat ooit eerder heeft gedaan… dan zul jij de eerste zijn die dat pad bewandelt!   

Wie moet dit nog meer lezen? Deel!

2 reacties op “3 Lessons Learned From My Internship In Dubai”

  1. Hoi didi,

    Jouw ervaring is zo herkenbaar! Toen ik stage liep hier in Su bij een telecom bedrijf, bracht mijn vader mij 6u in de ochtend naar werk en kwam hij mij in de middag uren halen (hij liet zijn werk en maakte tijd vrij voor mij). Omdat hij bang was voor drukte in de stad en ook al rij ik goed zei hij anderen kunnen nonchalant rijden. Dat wat jij schreef over concern van ouders, opgroeien in een hindoestaanse familie daarmee kan ik helemaal relaten. Dit maakt dat veel vrouwen kansen niet benutten en zichzelf ontwikkelen.

    Ik vond het zo leuk om jouw ervaring te lezen didi! We leren enorm veel van onze ervaringen.

    Keep writing didi!❤️

    Lots of love,

    Priya

  2. Hi Pri! De meeste Hindoestaanse ouders zijn zo en er is geen verschil tussen wonen in Su of NL wat dat betreft. Ik heb vaker gehoord dat ouders kinderen ophalen en brengen. Toen ik bij een Chinees restaurant werkte, kwam mijn vader mij ook halen en brengen. En het feit dat ze zo beschermend zijn, laat juist zien hoeveel ze van ons houden, Pri. We zijn dus heel erg gezegend, want niet alle ouders zijn zo. Ik ben wel van mening dat te veel bescherming bieden niet goed is voor onze ontwikkeling als zelfstandige en weerbare vrouwen.

    Bedankt voor jouw lieve bericht! Hopelijk zien we elkaar dit jaar. 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

nl_NLNL